در بحث کلی جدا از دخالتهای سیاسی دولت در افزایش یا کاهش قیمت یک محصول باید گفت سه عامل تولید کننده واسطه و مصرف کننده در ارتباط با تعیین بهای برنج دخالت مستقیم خواهند داشت:

اولین زحمتکش عرصه تولید برنج تولید کننده یا همان شالیکاری است که بارنج این بذر بالقوه را به برنج تبدیل می.کند در بحث قیمت گذاری از دید نویسنده تنها عده ای خاص از شالیکاران که خیلی می باشند برای سود بیشتر برنج خود را در انبارها غير قابل فروش اعلام تا در زمان مناسب با بهای مدنظر خود آن را به فروش برسانند و این ریسک تجاری گاهی مانند امسال (96/9/16) پاسخ نداده و موجب نگرانی شالیکار خواهد شد چرا که با نگهداری اندک عمومی برنج توسط شالیکاران میزان محصول در بازار زیاد و هر افزایش محصولی در بازار کاهش قیمت را دربر خواهد داشت (احتکار) .

با توجه به این که تمکن مالی اکثر کشاورزان اندک است این مورد کم و تنها در دورههای خاص هر چند سال یکبار بار با ایجاد افزایش سالیانه قیمت به صورت طمع بعد روانی را ایجاد و علاوه بر خسران مالی باعث زیان روحی و روانی در شالیکاران خواهد شد.

واسطه ها تافته جدا بافته این مرز و بومند و لاجرم در هر اقتصادی وجود آنها لازم می گردد و در اقتصاد ناصحیح سود این قشر در بازار بیشتر از تولید کننده خواهد بود. این عزیزان با خرید محصول در زمان فراوانی آن با کمترین نرخ و انبار نمودن آن در زمان افزایش قیمت سود مورد نظر را خواهند برد (احتکار). مصرف کننده شاید کمترین نقش را در قیمت گذاری خواهد داشت اما در ایران عزیز ما در زمان هایی که بحث روانی کمبود یا حتی گاهی کیفیت مطلوب یک جنس پیش می آید مصرف کننده با دستپاچگی شروع به خرید می نماید و این هجوم برای خرید موجب افزایش قیمت میگردد و گاهی حتی مصرف کننده برای سوداوری نقش فروشندگی را برای خود قائل میشود. با یک نگاه اجمالی در هر سه گروه دخیل در بازار دو عامل طمع و احتکار خانه براندازند. ملتمسیم به دعا